Brush

บล็อกที่ ๑๐๔

และแล้วก็ถึงเวลา และแล้วเธอก็ต้องไป ฉันก็เข้าใจที่เธอเลือกเดิน…

แง้ว ไม่มีไรหรอก แค่มันได้ยินเพลงนี้ตอนกำลังจะพิมพ์พอดี  กูนิเนาะ วันนี้กะมาบ่น

  • กูเกลียดบุหรี่ แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้กลิ่น  เพราะเขาสั่งห้ามสูบบุหรี่ในร้านนมแล้ว ดีมาก
  • พอละ ช่วงนี้อารมณ์ดี  ไม่มีไรบ่นแล้ว ปลงๆแม่งหมดแล้ว

วันพรุ่งนี้จะมีอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์  เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะเนี่ยที่จะมีอายุยี่สิบปี  แหม กูจะตื่นเต้นดีมั้ย?  ก็ยังไม่รู้จะทำอะไรดี วันเกิดน่ะ เขามีไว้ให้ทำบุญ  เพราะฉะนั้น ต้องไปใส่บาตร แต่อยู่เชียงใหม่มาสองปี ไม่เคยทำบุญตักบาตรซักครั้ง  คืนก่อนใส่บาตรตั้งใจไว้ว่าจะตื่นให้ทัน เพื่อความเป็นสิริมงคลของชีวิต  เข้านอนด้วยความสบายใจ  ตื่นมาอีกที 11 โมง  พระท่านคงเดินไปไกลถึงอาเขตแล้ว… ไม่เคยตื่นทันซักที

แต่พรุ่งนี้จะตื่นเช้าๆ เพราะว่าตื่นเช้ามาหลายวันแล้ว  แต่ว่าอยู่ที่หอคงไม่มีโอกาสได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นอีกแล้ว  เพราะมีคนมาสร้างหอพักหลังหอที่อามมะโนอยู่ทุกวันนี้  บังซะมิดเลย  ดีละ คิดเรื่องที่จะบ่นได้แล้ว

  • ตอนแรกหลังหอเป็นลานโล่งๆ มีพุ่มหญ้าและต้นไม้นิดหน่อย พอรกหูรกตา
  • ซักพักต้นไม้และพุ่มหญ้าหายไป นึกว่าเทศบาลเขามาทำความสะอาด  เพราะมันรก เออดีว่ะ สะอาดดี
  • เดี๋ยวมันเอาดินมาถม เอาแล้วไงล่ะ สงสัยแม่งต้องสร้างอะไรซักอย่างแหง๋มๆ ดีเหมือนกัน จะได้เห็นว่าเขาสร้างตึกกันยังไง
  • มันเอารถ Backhoe มา รถขุดฝังเสาเข็ม รถสิบล้อ ขนดินขนทรายมาขุด มาถมแม่งทั้งวัน
  • ทั้งเสียงดัง ทั้งเหม็นควัน เริ่มรำคาญแม่งละ
  • แต่พอเคลียร์ที่แล้วมันก็กลับไปกันหมด เหลือแต่เสากับเสา เออดีว่ะ เงียบดี
  • แต่แล้วความสงบก็จากไปด้วย เพราะอีกกลุ่มหนึ่งแม่งมารับช่วงต่อ คิดว่าเป็นคนละบริษัทกัน
  • เริ่มต่อตึกขึ้นมา จนมาถึงประมาณชั้นสาม ซึ่งตรงกับห้องอามโนพอดีเลย
  • สังเกตได้ว่า หอที่มันสร้างนี่ใกล้กับหอกูจริงๆ ห่างไม่ถึงสองวา 
  • มึงจะมาสร้างทำไมใกล้หอกูนัก มึงมีโครงการจะเชื่อมตึกสองตึกรึไง?
  • รึมึงจะโดดข้ามมาที่ระเบียงห้องกูเลยมั้ย?
  • รู้มั้ยว่าเสียงก่อสร้างมันดังมากๆ
  • สร้างชั้นที่อามโนอยู่ไปแล้ว มันถึงนึกออกว่าควรเอาผ้าใบมาบังตึกมัน
  • เพราะถ้าไม่บัง คนงานมันกับคนตึกกูจะมองเห็นกันชัดมาก เกรงว่าอาจจะมีการท้องเกิดขึ้นได้เหมือนปลากัด
  • แม่งสร้างตึกสูงประมาณสี่ห้าชั้น ดีแล้ว ถ้าสูงกว่านี้แม่งคงไม่เสร็จซักที
  • ผ้าใบที่กั้นไว้ ทำให้คนหอกูรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น เพราะมันมองไม่เห็นกันแล้ว แล้วเสียงก็ไม่ได้มาเต็มๆ
  • แต่เสียงมันก็ใช่ว่าจะเบาลงไปมาก มันก็รำคาญเหมือนเดิม
  • เพราะแม่งชอบโยนห่าไรไม่รู้โครมๆ  โดยเฉพาะตอนเช้าๆที่ยังไม่ค่อยมีใครตื่น ทำไมไม่โยนมาหอกูเลยล่ะ
  • แล้วตอนบ่ายเสือกทำงานเบาๆ ตอกตะปูตัวเล็กๆงี้ โอ้… ไอ้…#$@#@*
  • ไอ้คุณคนงานครับ กูรู้ว่ามึงทำงานด้วยความสุข แต่มึงจะรู้มั้ยว่ามึงทำลายความสุขของกู
  • ความสุขของเขาก็คือ พูดคุยกันโหวกเหวกเสียงดัง แซวเล่นกันขณะทำงาน
  • บางคนก็หวีด กรี๊ดร้องเหมือนแน็ปเรโทรฯ  แต่พวกมึงจะรู้มั้ย ที่มึงนะทำน่ะแซ้บจริงๆมึงรู้มั้ย ห๊าา?
  • ทำงานก็ทำไป งานมึงเสียงดังกูเข้าใจ แต่มึงจะตะโกนแซวเล่นกันทำแป๊ะไร บ้างก็ร้องเพลงอีก
  • ผ้าใบมันกั้นแสง ไม่ใช่กั้นเสียงโว้ยยยย  แม่งตะโกนเหมือนแถวนี้ไม่มีใคร
  • รู้มั้ยที่มึงตะโกนน่ะ เข้าหูกูเต็มๆ
  • เซ็งอิ๊บอ๋าย

ขอจบการบรรยายด้วยคำสุภาพ เพียงเท่านี้ครับ

2 replies to “Brush

  1. เค้าสร้างเพื่อฉลองวันเกิดเมิงมั้ง
     
    เอิ้กส์..ซะงั้น
    เอ่…ได้เวลาแก่แล้วนิเมิง
     
    5555_+ขอต้อนรับเข้าสู่ชมรมคนอายุยี่สิบ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star