801 Not that complicated

คำถามที่เจออยู่ตลอดคือ ที่บ้านก็มีรถยนต์แต่ทำไมถึงขับมอเตอร์ไซค์ไปทำไปงาน?

บ้านฉันห่างจากที่ทำงาน 10.7 กิโลเมตร ทุกวันนี้เดินทางไปทำงานด้วยรถมอเตอร์ไซค์ ใช้เวลาเดินทางประมาณ 11-15 นาที .. แล้วแต่อารมณ์ของสัญญานไฟจราจร (ซึ่งจากบ้านไปถึงที่ทำงาน มีอยู่ 3 สี่แยกไฟแดงด้วยกัน) และอารมณ์ของคนขับ วันไหนถ้าขับชิวๆ ก็ถึงช้าหน่อย วันไหนเร่งก็ถึงไว แต่จะไม่เร็วไปกว่า 11 นาที

scooter-front-light

ฉันมักบอกทุกๆ คน ถึงเหตุผลที่ขับมอเตอร์ไซค์ไปทำงาน เพราะว่า

  • เบื่อรถติด
  • มันง่ายดี (ซอกแซกไปได้ ติดไฟแดงไม่นาน)
  • ไปไหนมาไหนก็ง่าย จอดก็ง่าย (เช่น ไปหาข้าวเที่ยงกินใกล้ๆ ที่ทำงาน)
  • ประหยัดกว่า

ซึ่งทั้งหมดก็เป็นความจริง แต่เหตุผลที่สำคัญที่สุดที่บอกตัวเองเสมอมา คือ มันไม่จำเป็น

ฉันไม่จำเป็นต้องขับรถยนต์ไปทำงานทุกวัน


scooter-sunset

แล้วความจำเป็นคืออะไร?

ย้อนไปตอนเมื่อ 3 ปีก่อน แม่อยากให้ซื้อรถยนต์เพราะว่า ช่วงนั้นจะต้องย้ายบ้านจากบ้านเช่า (แถวโป่งน้อยซิตี้) ไปอยู่บ้านที่อ. แม่ริม (ที่อยู่ปัจจุบัน) ซึ่งจะไกลกว่าที่ทำงานจากที่เดิมมาก ขับรถเครื่องก็จะและดูลำบาก .. อีกอย่างช่วงนั้นรัฐบาลเจ๊ปูมีนโยบายรถคันแรกด้วย เราสองคนก็ตกเป็นเหยื่อการตลาด + การเมืองนี้ด้วยเหมือนกัน..

ช่วงแรกก็ยังต้องผ่อนอยู่ทุกเดือน ตอนแรกๆ ที่ได้รถมามันก็รู้สึกดี การมีรถยนต์ขับเป็นของตัวเองมันก็รู้สึกเท่ห์เป็นธรรมดา แต่พอผ่านไปสักพัก (ของฉันคือสัก 4-5 เดือน) ความรู้สึกเท่ห์ รู้สึกเจ๋งมันก็หายไป เหลือแค่ความเป็น “ภาระ” ของพาหนะคันนี้ .. ภาระที่เราต้องผ่อนทุกเดือน ภาระที่ต้องมีค่า maintenance ที่มักจะ surprise เจ้าของรถคนนี้ได้บ่อยๆ (ค่าดูแลบำรุงรักษารถยนต์นี่ไม่น้อยนะครับพี่!)

จนต้องถามตัวเองว่า ตกลงกูจำเป็นต้องขับรถยนต์ไหมวะ


พบว่ารถยนต์ก็เหมือนของจำเป็นอื่นๆ คือมันจะ “จำเป็น” ก็ต่อเมื่อมันจำเป็น

  • ในวันที่ฝนตกหนักมากจนขับรถเครื่องไม่สะดวก
  • วันที่ต้องไปซื้อน้ำถัง 6 ลิตร จำนวน 5 ถัง จากโลตัสรวมโชค
  • วันที่ต้องไปรับ-ส่ง ญาติหรือเพื่อน ที่สนามบิน
  • วันที่ต้องออกทริปต่างจังหวัด หรือต้องขับรถกลับบ้านเกิดที่ห่างออกไป 400km
  • (นี่แค่เท่าที่นึกออกนะ)

นอกจากนี้มันก็ดูจะเกินจำเป็นไปหน่อย อย่างการเดินทางไปทำงานตามปกติ ออกไปซื้อกาแฟ ซื้อกะเพราไก่ไข่ดาวหรือครัวซองตอนเช้า แค่รถเครื่องก็ไปได้

ส่วนเรื่องความปลอดภัย ก็ไม่ได้ละเว้น .. ฉันขับรถไม่เร็ว ไม่ซ่า ไม่เปรี้ยว และใส่หมวกกันน็อคตลอด ถึงแม้จะไม่มีใบขับขี่ก็ตาม (เดี๋ยวๆๆ) ฉันไม่ได้ขับรถเครื่องแบบโคตรจะปลอดภัยหรอก แต่ยังอยู่ในระดับที่คิดว่า “เอาอยู่” ตามกำลังของมัน


การขับรถยนต์มันทำให้สบายขึ้นก็จริง แต่มันเกินจำเป็น ฉันเชื่อแบบนี้จริงๆ นะ และก็หวังว่าวันหนึ่งระบบขนส่งมวลชนของบ้านเรามันจะดีจนทำให้เลิกเชื่อว่า “ขับรถยนต์เองสบายกว่า” ได้เสียที

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star