583 Ten

หลายคนคิดว่าวันนี้เป็นวันพิเศษ มีเลข 10 มาเรียงกันเยอะๆ .. สำหรับฉัน ไม่ได้คิดอะไร แต่อย่างน้อย มีส่วนร่วมกับเขาบ้างก็ดี บันทึกอะไรไว้ในวันนี้บ้างก็คงจะดีเหมือนกัน

หายไปสามสี่วัน พอดีต้องต้อนรับอาคันตุกะ (แปลว่า แขกผู้มาเยือน .. ไม่รู้เหมือนกันว่ากูจะใช้ศัพท์ยากๆไปเพื่ออะไร) .. ฟิว เชด และก็ต้นแหบ บุกมาถึงเชียงใหม่ ก็ต้องมีการรวมพลกันเล็กน้อย .. ก็กลางคืนน่ะแหละ รู้อยู่ว่าจะไปไหนกัน และพอดี ตอนกลางคืน เป็นเวลาที่ฉันชอบเขียนบล็อก พอกลางคืนไม่ว่าง ก็เลยไม่ค่อยได้เขียน แค่นี้แหละ

ช่วงนี้ได้คุยกับคนเยอะแยะ .. ใช่แล้วล่ะ รู้สึกว่าฉันพูดมากขึ้นนะ เพื่อนๆทั้งนั้น ที่รับฟัง และแลกเปลี่ยนความคิดกัน ทำให้ฉันได้มุมมองอะไรใหม่ๆเยอะเลย .. ไม่รู้จะบอกอะไร นอกจากคำว่า “ขอบคุณ” ทุกคนที่มอบทุกสิ่งทุกอย่างให้ฉัน รู้สึกเหมือนกันว่า ถึงนานๆได้เจอ ได้คุยกันซักครั้ง แต่ฉันก็ไม่ได้อยู่เพียงลำพัง

คนเราได้คุยกัน มันได้อะไรมากกว่าแค่ “คุย” จริงๆนะ ฉันได้รับรู้อะไรหลายอย่างมากมาย ฉันไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนั้นเป็นถ้อยคำได้ยังไงดี .. สงสัยต้องแบ่งเวลาคุยกับตัวเอง มาคุยกับคนอื่นให้มากขึ้นแล้วล่ะ .. เราได้รู้จักเขามากขึ้น เขาก็ได้รู้จักเรามากขึ้นเหมือนกัน บางครั้ง การคุยกันนิดเดียว ก็เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งที่เคยเข้าใจมาได้

ทุกสิ่งที่เรา หรือเขา คิดไปเอง .. ถ้าเปิดใจคุยกันคงได้รู้ ไม่ใช่ว่าเราหรือเขาผิด แต่อย่างน้อยเราได้รู้ ว่าอะไรคือสิ่งที่ถูก .. อะไรคือความเข้าใจที่ถูกต้องตรงกัน

DSC_5293

รูปนี้ถ่ายที่แม่เหียะ ย้อมแสงตะวันให้เป็นสีฟ้า .. ทำให้ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star