432 – Postpone

oldspaces_screen

เป็นอีกครั้งที่ได้กลับไปอ่านสเปซเก่าของตัวเอง .. เมื่อวานนี้ เนื่องจาก ไม่รู้จะทำอะไร
ตั้งแต่บล็อกแรก จนถึงบล็อกสุดท้าย .. ทุกตัวอักษร ที่เคยผ่านมา และก็ผ่านไป
มีความรู้สึกอยู่สองอย่าง

  • ตลก .. ตลกตัวเอง ตลกความคิด ตลกสำนวนบางอย่าง ของดช.อามโนในอดีต .. เมื่อก่อนเคยคิดว่า เราคิดไม่เหมือนใคร เราคิดโตกว่าเด็กทั่วไปแล้วนะ
    ที่ไหนได้ ตอนนี้อยู่ปี 4 แล้ว กลับไปอ่านความคิดตอนม. 6 .. แม่ง เด็กก็ยังเป็นเด็กอยู่ดี ตลกตัวเองเมื่อก่อนเป็นเด็กเกรียน ก็ยังเกรียนได้อีก
    แพ่มอะไรไม่รู้ บ้าบอแม่งอยู่คนเดียว .. เด็กหนอเด็ก ^^”
  • สงสารตัวเอง .. มีช่วงนึงที่ “เรื่องนั้น” มันเข้ามาในชีวิตพอดี .. หลายๆบล็อกต่อๆกัน ที่อ่านแล้วรู้สึกเศร้า รู้สึกสงสารตัวเอง มองย้อนไป จำภาพได้
    การรอคอย ความเจ็บปวดแค่ไหน สภาพตัวเองเป็นอย่างไร ก็ยังจำได้ดี .. ไม่คิดเหมือนกันว่า จะผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ เพราะดูแล้วมันหนักเหลือเกิน
    จริงๆแล้วมันอาจจะไม่จำเป็นต้องเป็นขนาดนั้นก็ได้ แต่ว่า มันก็เป็นไปแล้วล่ะ .. เหมือนเรามองเด็กคนนึง ด้วยความสงสาร แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
    มันผ่านมาแล้วนี่…

ย้อนไปมองความคิด ความรู้สึกของตัวเองบ้าง ก็ดีนะ .. อย่าปล่อยให้มันผ่านมา แล้วก็ผ่านไป

ชีวิตคนเรา จะมีอะไรสำคัญไปกว่า “เวลา” อีกล่ะ??

One reply to “432 – Postpone

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star