412 – Everyday

จะว่าไปแล้ว .. ทำไมเดี๋ยวนี้รู้สึกว่าการจะเริ่มเขียนอะไรในสเปซ เป็นเรื่องยากจัง .. จะยากก็เฉพาะบรรทัดแรกนี่แหละ ไม่รู้จะขึ้นยังไง

บรรทัดอื่นไม่เป็นปัญหา เพราะมันจะตามๆกันมาเอง .. และก็ไม่รู้เป็นไรเหมือนกัน บรรทัดที่สอง มักจะสั้นกว่าบรรทัดแรก ทำให้ต้องเพิ่มข้อความไร้สาระแบบนี้

เอาล่ะ เข้าเรื่องได้แล้ว .. เรื่องอะไร? ทุกทีมาแพ่มในสเปซ มึงต้องมีเรื่องด้วยเหรอ? (ถามตัวเอง) .. มีสิ เยอะด้วย

เยอะมาก .. เป็นคนคิดเยอะ แต่ไม่คิดมาก (เอ๊ะ ยังไง) ชอบคิดอะไรไปเรื่อย แต่ไม่ค่อยได้เขียนออกมา เพราะโอกาสไม่เอื้อจริงๆ

ปกติคิดอะไรได้ อยากจด อยากเขียนไว้ ไม่ว่าจะในกระดาษ หรือในคอมฯ .. แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด ใช้ได้เร็วสุด กลับเป็น iPod Touch ซะงั้น

ซึ่งใครใช้อยู่ก็คงจะรู้กันดี ว่าคีย์บอร์ดมันพิมพ์ยาก .. ช้ากว่าพิมพ์ในคอมเยอะโคตรๆ .. อืม จะว่าไปแล้ว เอาปากกามาเขียนบนกระดาษ ยังจะเร็วกว่าอีก

iPod จึงเต็มไปด้วยประโยคสั้นๆ มากกว่าที่จะเป็นประโยคยาวๆ ตัวอย่างเช่นอันล่าสุด “กระเป๋ากล้องหนัก 2.2 kg” เป็นต้น ไม่ชอบเขียนอะไรยาวๆใน iPod

เพราะถ้าหายมาทีนึง ก็ยุ่งเลย .. ซึ่งมันก็ไม่ยากเลย ที่บันทึกนั้นจะหายไป ด้วยความขี้ลืมของกูเอง มักจะเผลอลบอยู่บ่อยๆ

 

เอาล่ะ (ใช้คำนี้เป็นครั้งที่สองแล้ว) ขอประกาศจุดยืนต่อ entry นี้หน่อย ว่าจะเขียนไปเรื่อยๆ และก็เรื่อยๆ ยาวแค่ไหนก็ช่างมัน

เพราะรู้สึกมาหลายวันแล้ว ว่ามีความคิดมากมายอยู่ในหัว ไม่ได้ระบายออกมา .. สมองมันเต็มไปด้วยความคิด แต่ไม่รู้จะเอาอะไรปล่อยออกมาก่อน

เลยไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี .. ทำอะไรไม่ค่อยเป็นชิ้นเป็นอันซักอย่าง สองสามวันมาแล้ว .. ไหนๆวันนี้ก็ได้แพ่มแล้ว ก็เอาออกไปหมดๆเลยละกัน

สำหรับท่านผู้อ่านที่รักทั้งหลาย ถ้าอยากอ่าน ก็อ่านต่อไปนะครับ .. แต่ถ้าเลื่อนๆลงไปดูแล้ว เห็นมันยาว ไม่อยากเสียเวลา ก็ไปทำอย่างอื่นได้นะ

(จริงๆอยากเขียนว่า “อ่านหรือไม่อ่านก็เรื่องของคุณมึง” และ “คุณกูอยากเขียน” แต่ว่าเดี๋ยวจะเป็นการไม่ให้เกียรติกันอีกล่ะ)

เปิดมาถึงหน้านี้แล้ว ถ้าเป็นคุณกู คุณกูจะอ่านให้จบครับ .. (มีแอบไซโคนิดๆด้วย)

..

A7322768-0
(รูปจาก pantip.com)

เพิ่งได้เห็น และได้อ่านหนังสือ a day 100 idols เมื่อวาน .. พลิกดูวันที่ผลิต ธันวาคม ปี 51 ..

งงตัวเองอยู่เหมือนกัน ว่าหนังสือเล่มเท่าบ้าน ออกมานานเล่มนี้ หลุดรอดสายตาคุณกูไปได้ยังไง

ครั้งแรกที่เห็น ที่ร้านโฟร์บุ๊คส์ หลังมอ .. หนังสือเล่มนี้ “ล้น” เล่มอื่นออกมาอย่างเห็นได้ชัด .. คุณกูไม่รอช้า หยิบมาเปิดดู

ความรู้สึกแรก (จากการที่เปิดไปหน้าอะไรก็ไม่รู้ กลางๆเล่ม) ก็คือ “เฮ้ย!” .. เว้นวรรคให้ลุ้นว่าคุณกู “เฮ้ย” อะไร

“นี่มันดาราคนที่เราชอบนี่” .. ไม่ใช่ว่ะ ไม่ใช่แบบนี้ .. “ทำไมตัวหนังสือแม่งเล็กเท่ามดแบบนี้” .. อืม ก็ยังไม่ใช่อีกเหมือนกัน

แต่จริงๆ ที่ “เฮ้ย!” ก็คือ รูปภาพของ idol ทั้ง 100 คน .. “นี่แหละ Portrait ที่กูอยากเห็น” คุณกูบอกตัวเองในใจ โดยที่ยังไม่ได้ดูว่า idol เหล่านั้น เขาเป็นใครมั่ง ..

 

ภาพ Portrait แปลตรงๆเลยก็คือ ภาพบุคคล .. เป็นภาพประเภทหนึ่ง ที่สำหรับคุณกูแล้ว คุณกูไม่ถ่าย Portrait ถ้าไม่จำเป็น

ซึ่งคำว่า “จำเป็น” ของคุณกู คือ พี่ชายคุณกูรับปริญญา .. อันนี้จำเป็น ต้องถ่ายให้ หรือ มีคนมาขอให้ถ่ายให้ .. แบบนี้ก็เรียกว่าจำเป็น ไม่อยากปฏิเสธใคร

แต่ถ้าอยู่เฉยๆ ไม่มีทำ อยากถ่ายรูป .. สิ่งที่คุณกูจะไม่ทำเลยก็คือ ไปออกทริป portrait ถ่ายสาวตามสวนนั้น สวนนี้ .. หรือเรียกคนหน้าตาดี มาเป็นแบบให้ถ่าย

สมัยนี้ “คนเล่นกล้อง” เยอะขึ้น .. คุณกูกล้าบอกได้เลยว่าเกิน 50% ซื้อกล้องเพราะอยากถ่าย portrait หรืออยากออกทริปถ่ายสาวๆ เห็นเขามีกล้องถ่ายสาวๆ ก็อยากมี

นัดกันออกทริป ไปที่นั่น ที่นี่ .. ออกตังกัน จ้างนางแบบหน้าตาดีๆมาซักคน สองคน พากันไปถ่ายรูปเป็นก๊วนใหญ่ๆ .. จำนวนนางแบบมีเท่าไหร่ เอาจำนวนตากล้องคูณ 5 เข้าไป

รุมถ่ายกันเข้าไป เสร็จแล้ว เอามาลงคอม โพสต์ในเน็ต เว็บบอร์ดมั่งล่ะ รอคนมาเม้นต์ ..

“น้อง xxx น่ารักจังเลยนะครับ” “ดูรูปนี้แล้วละลายเลย” “โอ้ยน้อง yyy ทำไมเซ็กซี่แบบนี้” “มีสเน่ห์จังเลย”

ไหนล่ะที่ทุ่มทุนหาโลเกชั่น ไหนล่ะที่ทุ่มทุนซื้อเลนส์แพงๆ กล้องตัวควายๆ วัดแสงแม่นโคตรๆ พร็อบเยอะ แฟลชแพงๆ ฯลฯ

สุดท้าย คนดูรูป ดูหน้านางแบบ ดูรูปลักษณ์นางแบบกันหมด .. มีไม่กี่คน จะสนใจเรื่องอื่นๆ หรือสนใจว่า “ทำยังไงถึงได้ภาพนี้มา”

จริงอยู่ องค์ประกอบต่างๆ ตามที่กล่าวไว้ในสองบรรทัดบน มันก็เป็นสิ่งที่ช่วย ให้ได้ภาพๆหนึ่งมาได้ ทุกอย่างต้องประกอบกันขึ้นมา

แต่ว่าคนดูไม่เห็น คนดูไม่เก็ต .. เขาเก็ตแค่ “อีน้องนี่แม่งน่ารักเหี้ยๆว่ะ” “หน้าใสโคตรๆ” “น่ารักจัง เรียนคณะไรวะ” “เห็นแล้วใจจะละลาย” คนส่วนใหญ่จบแค่นี้

บอกแบบนี้ได้ ก็เพราะว่า ถึงคุณกูไม่ชอบถ่าย portrait สาวๆ แต่คุณกูก็ชอบดู 😀 .. ช ที่ไหนไม่ชอบ ญ หน้าตาน่ารักๆมั่งล่ะวะ

และภาพ portrait ที่ดูตามเว็บบอร์ด หรือในมตพ.ของใครต่อใคร ก็ทำให้คุณกูรู้สึกแบบที่ “คนส่วนใหญ่” รู้สึกกัน แค่นั้นเอง

มีไม่กี่ภาพที่คุณกูต้องหยุดดู เป็นภาพที่เด่นจริงๆ .. นอกนั้น .. “โหว น่ารักจริ๊งงงง” แล้วไงต่อล่ะ ?? น่ารักแล้วไง? มันจบถึงตรงนั้น

digital_camera_clipart

แต่ Portrait ใน a day 100 idols เล่มนี้ ที่บอกไป ว่าเป็นงาน Portrait ที่อยากเห็น .. สำหรับคุณกู มีอย่างเดียว

คือ Portrait ที่สื่อกับคนดูได้ ภาพที่บอกคนดูได้ ว่าตัวแบบมีอารมณ์แบบไหน คิดอะไร รู้สึกยังไง หรือตัวตน “จริงๆ” เขาเป็นยังไง

เป็นภาพที่สื่อตัวตนออกมา สื่อความหมายออกมา โดยไม่ต้องมีคำพูดต่อ โดยไม่ต้องรู้ว่าเขาเป็นใคร หน้าตาเป็นยังไง

แต่พอมีคนดูแล้วรู้เลยทันที ว่าเขาเป็นคนยังไง เขาคิดอะไร เขามีอารมณ์แบบไหน .. นี่แหละ Portrait ที่อยากเห็น

ภาพ Portrait ใน a day 100 idols เล่มนี้ บอกได้เลยว่า คุณกูชอบทุกภาพ ทุกภาพจริงๆ

ช่างภาพสามารถสื่อออกมาได้ หลายอย่าง อย่างที่บอกไปบรรทัดข้างบน มันออกมาหมดเลย แทบไม่ต้องอ่านบทสัมภาษณ์ด้วยซ้ำ

ดูแล้วมันทำให้คนชอบถ่ายรูปอย่างเราๆ ได้คิดต่อ ว่าช่างภาพเขาทำยังไง ถึงสื่อสารกับคนที่ดูภาพได้ เขาถ่ายทอดมายังไง

ดูไปจนถึงเรื่องเทคนิค เขาถ่ายยังไง จัดองค์ประกอบภาพยังไง จัดแสงยังไง สถานที่ รวมไปถึงการ process ภาพ ฯลฯ

ดูแล้วทึ่ง ดูแล้ว “เฮ้ย” จริงๆ ภาพนึงดูได้นานๆไม่เบื่อ มันเป็นศิลปะที่เสพได้ตลอดเวลา .. (เข้าโหมดศิลปินอีกแล้ว)

บอกเพื่อนเมศที่ชอบ portrait ว่า กูอยากเห็น portrait เป็นแบบนี้ .. และก็บอกตัวเองด้วยว่า ถ้าวันนึงกูถ่าย portrait กูก็อยากทำให้ได้แบบนี้เหมือนกัน

ไม่ได้หมายความว่า ถ่ายภาพให้ได้อย่างในหนังสือ a day .. แต่มันคือการ “สื่อสาร” จากช่างภาพ ไปสู่คนดูภาพ ต่างหาก ที่ต้องการ

 

ถึงตรงนี้แล้ว ยังไงคุณมึงที่อ่านๆกันอยู่ ก็ต้องมีแอบด่าคุณกูกันบ้างแล้วแหละ

ด่าไปเลยครับ มนุษย์เราเกิดมาเพื่อวิจารณ์กันอยู่แล้ว .. จะบอกว่า มันก็เป็นแค่ความคิดของคุณกู กูมองในมุมของกู เป็นแบบนี้

ไม่มีใครมองอะไรถูกต้องทุกอย่างในโลกหรอก .. ถูกในโลกของกู อาจจะไม่ถูกในโลกของมึง ก็ว่ากันไป

สุดท้ายแล้ว ตีนคนเรา ก็เหยียบบนโลกใบเดียวกัน จะหาเรื่องมาทะเลาะกันทำเฮียอะไร

ในเมื่อเราต้องอยู่ร่วมกัน .. เพียงแต่เรามองต่างมุมกัน เท่านั้นเอง

ย้อนไปอ่านข้างบน ถามว่าคุณกูด่าภาพ portrait มั้ย? กูด่าคนชอบถ่าย portrait มั้ย? คำตอบคือไม่ เพื่อนกูถ่าย portrait เยอะแยะ

ยังไง portrait ก็ยังสำคัญ มากๆด้วย เพราะมันคือการบันทึกเวลา เหตุการณ์ เสี้ยววินาทีชีวิต ของคนๆหนึ่ง เก็บไว้ จะไม่ให้มันสำคัญได้ยังไงล่ะ

u14695042

ใครชอบทำอะไร ใครอยากทำอะไร ก็สนับสนุน ทำมันแล้ว ก็ทำให้มันดีๆไปซะ ให้มันสุดๆไป

คำถามต่อมา จะทำได้ยังไง ในเมื่อภาพที่เห็น มันเป็นภาพของช่างภาพระดับต้นๆของประเทศเลยนะ

ไม่มีคำตอบ แต่มีคำถามกลับ .. คิดว่าภาพมันเจ๋งขนาดนั้น เพราะว่าเป็นช่างภาพมือทอง งั้นหรือ?

หมาๆอย่างกู หรือคนๆอย่างทั่วๆไป ทำไม่ได้เลยหรือ? .. ใครก็รู้ว่ามันไม่ใช่ มันไม่ได้อยู่ที่ว่าใครถ่ายเพียงอย่างเดียว

แต่มันอยู่ที่ “ความคิด” และ “จิตใจ” ของผู้ถ่ายภาพด้วย เป็นสิ่งสำคัญเลย .. สำหรับคุณกูแล้ว คิดว่าสิ่งนี้เท่านั้น ที่สำคัญจริงๆ

ช่างภาพที่ดี ไม่ใช่แค่สื่อสารกับกล้อง สื่อสารกับตัวแบบ ถ่ายภาพออกมาได้ตามที่ตนต้องการ .. เท่านั้นคงยังไม่พอ

แต่ควรจะสื่อสารกับคนที่ดูภาพได้ และยิ่งไปกว่านั้น ถ้าให้คนดู ดูภาพแล้วเกิดความคิด เกิดจินตนาการต่อได้ .. คนนั้นคือสุดยอดช่างภาพจริงๆ

Sr Portrait Clipart

เอาล่ะ กับมาที่ a day 100 idols กันต่อ .. นอกจากจะได้เต็มอิ่มกับภาพถ่ายแบบ “เฮ้ย”ๆ แล้ว

บทความในหนังสือ ก็เด่นไม่แพ้กัน .. ปกติ คุณกูชอบอ่านบทสัมภาษณ์คน ชอบฟังสัมภาษณ์ ชอบดูรายการทอล์คโชว์

เพราะคิดว่าเราได้อ่าน ได้ดู ได้เห็น ตัวตอนของคนๆหนึ่งจริงๆ ไม่ได้ปรุงแต่ง เหมือนผลงานอื่นที่เห็นกันทั่วๆไป

ชอบอ่านความคิดคน ชอบดูว่าคนอื่นเขาคิดกันยังไง เขารู้สึกยังไงกับเรื่องราวต่างๆ หรือเขามองโลกยังไง

ยิ่งเป็น 100 idols ด้วยแล้ว คนที่ประสบความสำเร็จทั้งนั้นเลย .. ไม่ว่าจะอ่านของใคร รู้จักหรือไม่ แต่สิ่งที่ได้คือ ข้อคิดชีวิตมากมาย

คุณกูจำได้ไม่หมดหรอกครับ แต่สิ่งที่พอรับรู้ได้คล้ายๆกันสำหรับทุกๆคน คือ การคิด การมองอะไรที่แตกต่างออกไป

ความตั้งใจจริง ในการทำสิ่งที่ต้องการ ทำสิ่งที่ชอบ จนมันประสบผลสำเร็จขึ้นมา

ถึงจะอ่านจบ ไม่ครบ 100 idols ได้ภายในหนึ่งวัน (ไม่ครบก็เกือบล่ะวะ) แต่ก็คิดว่า คงอิ่มไปอีกหลายวันเลยแหละ

 

ย้อนกลับมาถามตัวเอง กูมี idol กับเขาบ้างไหม idol ของกูเป็นใคร .. เท่าที่คิดออกตอนนี้ มีอยู่ 2 คน

คนแรก ไม่ใช่ใครที่ไหน น้าเน็ก .. ชื่อจริง ไม่ขอพิมพ์ ไม่รู้จะยาวไปไหน – -“

ไม่ได้ชอบน้าเน็กเพราะความตลก หรือกวนตีนเพียงอย่างเดียว .. แต่ชอบความคิด ชอบมุมมองที่แตกต่างออกไป

รวมถึงความเป็นตัวของตัวเอง มีแนวทางของตัวเอง .. สัมผัสได้จากสิ่งที่น้าเน็กเขียน แกมองอะไรแปลกไปจากคนทั่วไปเสมอๆ

ตอนเด็กๆ ซื้อหนังสือของน้าเน็กทุกเกือบทุกเล่ม คือตั้งแต่เล่มแรก จนถึงเล่ม “บันทึกการแสดง Naked Show 2 ฯ”

หลังจากนี้ไม่รู้มีอีกรึเปล่า แต่ที่รู้แน่ๆ เล่มที่ซื้อมา แม่งหายทุกเล่ม คุณเพื่อนยืมไป แบ่งกันฮา แล้วก็ไม่คืนคุณกูเลย T-T

Nake 
(รูปจาก http://bbuglady.wordpress.com/)

 

คนที่สอง .. เป็นช่างภาพ landscape (ภาพวิวทิวทัศน์) ระดับต้นๆของเมืองไทย ชื่อคุณ วราณ สุวรรณโน หรือ RBJ ที่ทุกคนรู้จักกัน

นอกจากฝืมือถ่ายภาพ “ระดับเทพ” แล้ว “ความคิด” ของเฮียแกสุดๆเหมือนกัน เป็นตัวของตัวเองแบบสุดติ่ง เป็นศิลปินจริงๆ

เป็นศิลปินที่คุณกูไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว ไม่เคยเห็นตัวเป็นๆ แต่นับถือ ผลงาน ความคิด ที่แสดงออกมาผ่านภาพถ่าย และถ้อยคำต่างๆ

สรรพคุณของผู้ชายคนนี้ บรรยายไม่หมด แนะนำให้เสิชที่ google.co.th (เท่านั้น) หากต้องการข้อมูลเพิ่มเติม

แต่ที่แน่ๆ ไม่ใช่คุณกูคนเดียวหรอก แต่มีอีกหลายร้อย อาจจะเป็นหลายพันคน ที่มี RBJ เป็น idol

ไม่มีรูปละกันนะ คิดว่าเขาไม่ใช่ “บุคคลสาธารณะ” อย่างน้าเน็กน่ะ

 

ยังไม่หมดหรอก เรื่องที่อยู่ในหัว ที่ยังไม่ได้เอาออก ก็ยังมีอีก

แต่สำหรับตอนนี้ ก็ถือว่าเยอะแล้ว .. ทั้งหมดนี่ นั่งพิมพ์มาเกือบๆ 2 ชั่วโมง

ถึงแม้ไม่ม่ประโยชน์อะไร แต่อย่างน้อย ก็คงรู้กันได้สักนิดว่า “กูเป็นคนชอบเขียน”

เกือบตีสองแล้ว พรุ่งนี้เรียนแปดโมงด้วย .. ไว้เจอกันโพสต์หน้า

ขอบคุณที่อ่านจนจบ ; )

 

ปล. บก.ภาพ a day 100 idols ชื่อ “คเชนทร์ วงศ์แหลมทอง” .. เป็นช่างภาพคนที่ 2 ที่คุณกูจำชื่อได้ ^^

5 replies to “412 – Everyday

  1. -คิดเยอะได้แต่อย่าคิดมาก ใช่ๆ-100idols อ่านไม่จบซักที-ใช้เวลาเขียน 2 ช.ม. ใช้เวลาอ่าน 30 นาที ใช้เวลาคิดตาม … ขอบคุณที่เขียนค่ะ

    Like

  2. อ่านบล๊อคนี้ซะตาเเฉะเลย ^^100 idols ไม่มีพี่มาร์คซะงั้น !!!แต่มีพี่เอ๋ บก.CLEO ปลื้มมม…………………………….

    Like

  3. งงกับโพสต์นี้มากมาย .. จริงๆมันมีต่ออีก แต่กดโพสต์แล้วมันดันไม่ขึ้นพอไม่ได้กด แม่งเสือกขึ้นมาซะงั้น .. ส่วนที่เหลืออ่านต่อได้ที่ 414 จ้าาา

    Like

  4. เกตุเสพสวัสดิ์ ปาลกะวงค์ ณ อยุธยาถูกไม๊วะ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star