299 – Siminar

พี่อู๋ลิงยืม External Harrdisk ไป .. ทำให้ไม่มีรูปประกอบ blog entry นี้ อาจจะดูจืดๆไปหน่อยนะ หรือว่าไปแฮ้บรูปในเน็ตมาดีวะ .. ไว้ตัดสินใจบรรทัดสุดท้าย
รูปทั้งหมดที่ถ่ายไว้ อยู่ใน external harddisk นั่นแหละ .. ตอนนี้ก็ปาเข้าไป 67GB แล้ว .. ย้ำ 67GB จริงๆ! ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันเยอะขนาดนั้น
แต่ว่า 67GB คือรูปทั้งหมดที่มี .. อาจจะไม่ใช่รูปถ่ายของอช.อามโนทั้งหมด แต่ก็ถือว่าใช้เกิน 90% แหละน่า .. เดี๋ยวได้คืนมาจะลองรื้อๆล้างๆดูมั่ง
ถึงบรรทัดนี้ยังหารูปไม่ได้เลยว่ะ … ช่างมันเหอะ

..

พูดถึงซัมเมอร์หน่อยละกัน ถึงแม้มันจะผ่านมาได้สักพักหนึ่งแล้วก็ตามนะ ..
ซัมเมอร์ปี 2009 เป็นช่วงหนึ่งของชีวิต ที่ดช.อามโนต้องจำไปอีกนานเลยล่ะ .. รู้สึกเลยว่าชีวิตถูกทำร้ายอย่างรุนแรง .. โดยเฉพาะหัวใจ
การใช้ชีวิต ปัญหา อะไรหลายๆอย่าง รู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่หนักหนาสาหัสอยู่เหมือนกัน ที่รุมเข้ามาทำร้ายจิตใจในช่วงนั้น
ต้องทนใช้ชีวิตอยู่ในที่ที่เราไม่อยาก และไม่เคยคิดว่าจะไปอยู่เลย .. ก็คือกรุงเทพฯ .. ถึงวันนี้ยังทำใจให้ชอบกรุงเทพฯไม่ได้เลยเนี่ย
ฝึกงาน .. ก็ใช่ว่าจะสนุกทุกวัน ก็มีบ้าง วันที่เบื่อ วันที่ไม่อยากทำอะไร .. วันที่หัวใจมันลอยไปที่อื่น แต่ปัญหาเรื่องนี้ไม่ค่อยเท่าไหร่

ปัญหาสำคัญ (นอกจากตัวเอง) ก็คงจะเป็นเรื่อง “คน” มากกว่า .. ซัมเมอร์ปีนี้ ไม่รู้ทำบุญมาน้อยรึเปล่า .. ดช.อามโนเจอกับคน “ตูดหมึก” ตั้งเยอะแน่ะ
ไม่รู้เหมือนกันนะ คำว่า “ตูดหมึก” หมายถึงอะไร (แค่เคยได้ยิน) .. ไม่อยากใช้คำอื่น เดี๋ยวมันจะดูรุนแรงไปน่ะ .. คำนี้แหละ น่ารักเป็นกันเอง แต่เอาจริง!
ตูดหมึก สำหรับนมอุโด้ส คงไม่เหมือนกับของดช.อามโน .. สำหรับดช.อามโนแล้ว คงเป็นคนประเภทที่ “อายุสมองไม่เท่ากับอายุจริงๆ”
ไม่ได้หมายความทางการแพทย์ .. เอาให้เข้าใจง่ายหน่อย คงแปลได้ว่า “อายุเท่านี้แล้ว แม่งคิดได้แค่นี้เองเหรอ?” .. แบบนี้น่าจะตรงกว่ามั้ยนะ
ช่วยไม่ได้นะ มันเป็นนิสัยของคน .. พูดไปมันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก คำพูดไม่มีทางเปลี่ยนนิสัย (สันดาน) คนได้แน่ๆ .. อายุก็ไม่ใช่น้อยๆแล้วนิ
ยังไงเรื่องมันก็ผ่านๆมาแล้ว และดช.อามโนก็ใช้ความอดทนไปแล้วมากเหมือนกัน .. คงจะบอกได้เลย ว่าในชีวิต ไม่เคยทนอะไรมากอย่างนี้มาก่อน

ถ้าการอดทนหนึ่งครั้ง คือการกัดฟันกรอดๆ .. ดช.อามโนก็คงจะฟันหักไปทั้งปากแล้วล่ะนะ
แต่ช่วยไม่ได้ เราไม่อยากทำร้ายชีวิตตัวเอง ไม่อยากทำให้ชีวิตตัวเองด้อยค่าลง ด้วยการไป .. ไปยุ่งกับคนพรรนั้น (เขียนแบบนี้มั้ย? พันนั้น พรรค์นั้น พันธุ์นั้น แบบไหนถูก?)
ผ่านมาได้ ก็ทำให้เราได้รู้ และเป็นตัวอย่างของชีวิต .. ว่าเจอแบบนี้ก็ทนมาแล้ว อีกหน่อย ต้องทนอะไรอีก จะได้ให้กำลังใจตัวเองได้ไงล่ะ

.. เมื่อวาน และก่อนหน้านั้นอีกซักวันสองวัน

ดช.อามโนมีเรื่องนิดหน่อย กับปัญหาของคนอีกแล้วล่ะ .. จริงๆนะ มันควรจะเป็นเรื่องที่ “โกรธ” มากๆด้วย กับ “ความไม่รู้จักโต” ของคน
แต่ว่า แปลกใจตัวเองเหมือนกัน เมื่อวาน ยิ้มได้ หัวเราะ เล่นได้อยู่ ถึงแม้เจอกับเรื่องแบบนั้น .. ถามตัวเองว่าทำไม
จริงๆแล้ว ก็แอบรู้สึกตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ว่าต้องเจอแบบนี้อีกซักวัน .. คุยกับแม่ แม่ก็เข้าใจ ดช.อามโนเองก็เข้าใจตัวเอง

เรารู้อยู่แล้วล่ะ ว่ามันต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น พอมันเป็นไปตามคาดจริงๆ เราก็แค่ทำไปตามเกม ปล่อยมันดำเนินต่อไป .. อะไรรั่วก็อุดมันซะ แค่นั้น
หัวเราะใจในอีกด้วยว่า “เห็นไหม กูคิดถูก ฮ่าๆ” .. มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไร

เพียงแต่เป็นเรื่องที่ “กูจะจำไว้” .. แค่นั้นเอง

ปล. บล็อกเอ็นทรีต่อไป #300 .. การเปลี่ยนแปลงกำลังจะเกิดขึ้น

One reply to “299 – Siminar

  1. เครียดมาเลยบล๊อคนี้ รอดูบล๊อคที่ 300 ดีกว่าหุหุ ^^"

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star