266 – Indies

(บล็อกนี้เป็นบล็อกแรกในรอบกี่ปีไม่รู้ ที่อัพผ่านหน้า Browser แทนที่จะเป็น Windows Live Writer อย่างทุกครั้ง .. พอดีอยู่ร้านเน็ตน่ะ)

ตอนนี้อยู่ร้านเน็ตแห่งหนึ่งในเชียงใหม่ครับผม .. อยู่แถวๆม.ราชภัฏเชียงใหม่ .. ไม่ต้องงงว่ามาทำเฮียไรที่เชียงใหม่ .. มาทำธุระนิดหน่อยครับ
ลางานหนึ่งวัน คือวันศุกร์ที่ผ่านมานี่แหละ .. เลิกงานวันพฤหัสฯปุ๊ป มาขึ้นรถเลย น้ำไม่อาบ หน้าไม่ล้าง เสื้อผ้าก็ไม่เปลี่ยน
แต่ถึงขนาดนี้แล้ว แม่งยังแทบจะไม่มีตั๋วรถกลับแน่ .. ได้กลับรอบสุดท้ายพอดี .. รถเสริมด้วย T-T
รู้สึกว่ารถมันเล็กจังเลย .. (หรือว่ากูนั่งใกล้คนอ้วนวะ) .. ที่สำคัญ iPod Touch สุดที่รัก ดันมาพังตอนอยู่บนรถ เปิดไม่ติด
กลางดึกพอดีเลย .. ไม่มีเพลงให้ฟังแล้ว ได้เสียงเพลงเป็นเสียงกรนของไอ้คนข้างๆแทน .. โหว เซ็งชีวิตนิดๆ
จนถึงป่านนี้ iPod ก็ยังเปิดไม่ติดเลยเนี่ยยย ทำไงวะกู

ธุระของดช.อามโน อยู่ที่อำเภอฝาง จ.เชียงใหม่ .. ฝางอยู่ตรงไหน ก็ไม่รู้ .. เคยไปมั้ย ก็ไม่เคยเลยสักครั้ง .. แต่ว่าครั้งนี้มันจำเป็นต้องไปจริงๆ
มาถึงเชียงใหม่เช้าวันศุกร์ .. กูขอจองตั๋วกลับกรุงเทพฯไว้ก่อนเลย กันพลาด .. คราวนี้ได้รถ VIP ค่อยสบายใจหน่อย
จากนั้นก็กลับมาหอพักต้นรังเพลสสุดที่รัก .. น้ำตาจะไหลพรากๆ คิดถึงเชียงใหม่จริงๆ .. อยู่กรุงเทพฯไม่เห็นสบายใจเหมือนเชียงใหม่เลยวะ
.. เอาล่ะ เข้าเรื่องต่อ .. ตอนแรกกะไว้ว่า อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว จะเข้าไปแอบเรียนวิชา Psycho กับต้นแหบซะหน่อย
แต่ก็ต้องมานั่งซ่อมเจ้า iPod นี่แหละ .. ยังเปิดไม่ติดซักที .. จนถึงเวลาเรียน .. เออ ไม่ไปเรียนแม่งละ เสียดายอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

หลังจากนั้นก็รอต้นแหบว่าง .. ต้นแหบเป็นคนดีจริงๆ เมื่อวานชวนเล่นๆว่า ไปเที่ยวฝางด้วยกันไหม .. แม่งเสือกตกลงจะไปจริงๆ
เออว่ะ มันชอบแบบนี้อยู่แล้ว เดินทางเที่ยวไปแบบ backpack .. ไม่ได้ตั้งใจเป็น backpacker หรอกนะ .. แต่ครั้งนี้มันเป็นแบบนั้นด้วยตัวของมันเอง
ไม่รู้อะไรอยู่ตรงไหน ไม่รู้ว่าจะนอนที่ไหน ไม่รู้ว่าที่ฝางมีอะไรมั้ย .. มีกระเป๋าหนึ่งใบ ตังค์ติดตัวอีกนิดหน่อย .. นอกนั้นไปหาเอาดาบหน้า

เพื่อนที่อยู่อ.ฝางบอกว่า ต้องมาขึ้นรถที่แถวๆประตูช้างเผือก ตรงนั้นมีรถไปฝาง เป็นรถตู้ด้วย ดูเหมือนจะสะดวกดี
อามโนกับต้นแหบก็โบกรถแดงมา บอกว่าลงที่ "กาดช้างเผือก" .. คือไม่รู้ไง นึกว่ามันใกล้กัน
แต่ที่ไหนได้ .. เดินต่ออีกกิโลฯนึง ท่ารถแม่งอยู่ข้างในโน่น .. ไม่เป็นไร การท่องเที่ยวคือการเดินทาง การเดินทางกับการเดิน ก็คล้ายๆกันน่ะแหละ

ไปถึงที่ท่ารถ ไม่เห็นมีรถตู้ซักคันวะ รถเมล์เต็มเลย .. เดินหาก็ไม่มี ถามลุงแถวนั้น บอกว่าอยู่ข้างนอกนะไอ้หนู
อ้อ .. อยู่ข้างนอกจริงๆ .. ไปถึงประมาณบ่ายสองครึ่ง รถกำลังจะออกพอดี .. แต่ก็อด เพราะที่นั่งเต็ม
เลยถามไปว่า รอบต่อไปกี่โมง .. พี่เขาก็ตอบว่า "บ่ายสามครึ่งครับ" .. โหว นั่งรออีกชั่วโมงนึง แต่ทำไงได้ ก็ต้องรอล่ะวะ
นั่งรอไปได้ประมาณ 20 นาที คุยกับต้นแหบไปพลางๆ .. เฉลี่ยวใจไปถามที่คนขับว่า "ต้องซื้อตั๋วไหมครับ?" .. "ซื้อดิน้อง" พร้อมกับบอกว่าต้องไปตรงไหนด้วย
เอาล่ะสิ นั่งง่าวมาตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง .. ไม่รู้นี่หว่า .. พอไปซื้อตั๋ว (เสือก)เหลือที่เดียวอีก สำหรับเที่ยวบ่ายสามครึ่ง
เลยต้องรอเที่ยวสุดท้าย .. สี่โมงครึ่ง นานเข้าไปอีก โง่ๆจริงๆเลยกรู

ระหว่างรอ ก็ไม่รู้จะทำอะไร .. เหลือเวลาอีกตั้งชั่วโมงครึ่ง .. ก็เลยมานั่งร้านเน็ตกับต้นแหบ จนถึงวินาทีนี้

การผจญภัยที่ตื่นเต้นที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตกำลังดำเนินอยู่ .. ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเจออะไรบ้าง .. แต่ไม่ถอยแน่นอน

อย่างมากก็แค่ตาย..

😉

2 replies to “266 – Indies

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star